Er was niets bijzonders aan Somerset County.
Het was een plaats als vele andere.
Er was nooit iets verbazingwekkends gebeurd.
De mensen die er leefden, waren gewone mensen.
En de dieren... Nou, dat waren gewoon dieren.
Zij voelden er weinig voor om dingen te veranderen.
En zo gingen de dagen voorbij, de ene gelijk aan de andere.
Maar op een lentedag, op een kleine boerderij...
deed een kleine meid iets...
iets dat alles zou veranderen.
Wat ga je doen?
Fern, ga terug naar bed. - Je gaat hem toch niet doodmaken?
Deze is ondermaats. Ga terug naar bed.
Nee, het is niet eerlijk. Daar kan hij niets aan doen.
Voorzichtig.
Als ik te klein geboren was, zou je me dan gedood hebben?
Natuurlijk niet.
Een kleine meid is iets, maar een ondermaats varkentje is iets anders.
Er is geen verschil. Dit is niet eerlijk en onrechtvaardig.
Hoe kun je zo harteloos zijn? - Kom hier. Ik wil je iets laten zien.
Zie je dat? Zie je?
Er zijn elf varkens en slechts tien spenen. Dus het kan niet gevoed worden.
Dan doe ik dat wel.
Ik zal jou voeden en voor je zorgen...
er voor zorgen dat niemand je zal doden.
Wanneer heeft Fern een varken gekregen? - Het is onbeleefd om te wijzen. Geef hier.
Ga zitten en eet je ontbijt. De bus kan hier elke minuut zijn.
Goedemorgen.
Mag ik ook een varken?
Nee, ik geef alleen varkens weg aan diegenen die vroeg opstaan.
Fern was wakker voor zonsopgang, de wereld bevrijdend van onrecht.
Fern, zet dat varken neer en ga naar school.
Avery.
Tot ziens. - Dag, pap.
Er wordt veel regen voorspeld deze maand.
Fern. Je boeken.
Doei.
Dit zijn een paar van de vragen...
die je waarschijnlijk wel gesteld zullen worden tijdens het examen deze week.
Dus let goed op bij elke vraag.
En jij stil zijn, oké? Je gaat me in de problemen brengen.
Drink dit.
Het is dus gewoon een kwestie van deze vragen te volgen...
en de antwoorden te leren.
Fern, wat is er aan de hand?
Niets.
Fern, wat ligt er in jouw bureau?
Niets. - Openmaken.
Dank u, Mrs Arable.
Fern, je weet wel beter.
Het is een varken. - Het is geen speeltje, een pop of een baby.
Een varken.
En je moet het ook zo behandelen.
Dit gaat te ver.
Ik weet dat ze van dieren houdt, maar we moeten het haar vertellen.
Ik weet het maar ze is er zo blij mee. - Ik weet het.
Voelt dat niet lekker aan?
Fern, het spijt me, maar het heeft nu lang genoeg geduurd.
Wat?
Hij is geen baby meer.
Je kunt dadelijk geen 150 kilo wegend huisdier houden.
Kan hij niet in de schuur? Alsjeblieft, pap?
Nee. - Alsjeblieft?
Nee, Fern. Je weet dat ik de dieren aan het verkopen ben...
om de nieuwe oogstapparatuur te kunnen kopen.
Binnenkort is er geen plek meer in de schuur voor een varken.
Ik heb beloofd om voor hem te zorgen. - Je hoeft je belofte niet na te komen.
Ik heb het jou niet beloofd. Ik heb het Wilbur beloofd.
En wat denk je van Homer? Hij heeft dieren.
Ome Homer?
Ik weet zeker dat hij wel wat ruimte kan maken voor een varken.
Dan is hij aan de overkant.
Ga naar bed, mijn kleintje
De zon zegt welterusten voor nu
De maan schijnt op je prachtige gezicht
Mijn moeder zong dat voor me als ik me niet veilig voelde.
Welterusten...
Wilbur.
Fern was al honderden keren naar haar ooms schuur aan de overkant gewandeld...
maar het had nog nooit zo ver weggeleken.
Het was gewoon een grote rode schuur vol met boerderijspullen.
Nu ik er aan denk, 'gewoner' kon het bijna niet.
Maar soms als je twee 'gewone' dingen neemt...
en ze op het juiste moment bij elkaar zet...
is er een kans dat ze twee minder 'gewone' dingen worden.
Dat ondermaatse varkentje bijvoorbeeld en die grote, oude, stinkende schuur.
Een snuif en je wist meteen dat het een plek was vol levende wezens.
Maar dat wil niet per se zeggen dat het vol leven was.
Nee. Daarvoor heeft deze schuur een varken nodig.
Dit is zo slecht nog niet.
Alleen wist nog niemand het.
Niet bang zijn.
Het komt allemaal goed.
Ik kom je elke dag opzoeken.
Ik kom zo veel langs dat je me op den duur beu zal zijn.
Ik hou van je.
Avery, de bus is er.
Vergeet je de lunch van je zus niet? - Heb het.
Wat was dat?
Waar is hij mee bezig? - Waarschijnlijk iets slims.
Varkens zijn slim. - Varkens zijn niet slim.
Ze zijn blijkbaar net zo intelligent als dolfijnen.
Maar ik hou het op de dolfijn.
Het wordt nog zijn dood. - Ja. Nu gebruik je echt je hoofd.
Hoeveel keer gaat hij dat proberen?
Varken is er door. - Ik zei al dat varkens slim waren.
Dat gaat een litteken opleveren.
Kijk eens. Het varken is er door. - Zeker weten, hij is er door.
En zijn verstand verloren.
Homer.
Lurvy.
Varken is er door.
Kun je niet wat sneller lopen? - Wacht op je beurt.
Wacht. Fern, kom terug.
Ren.
Ren, varken. Proef de vrijheid. Ik zou het doen als ik het kon.
Terugtrekken.
- Niet terugtrekken, varken. Kom op.
Nee. Niet het rookhuis.
Kijkt hij? - Ja, hij heeft het gezien.
Denk je dat hij weet wat het is? - Natuurlijk niet.
Hij is een jong varkentje. Hij weet van niets.
Hier, varken.
Trap er niet in. Je bent er uit.
En je bent weer terug binnen. Alsjeblieft, varkentje.
Goed zo, jongen. Eet maar op.
Teruggekomen voor varkensvoer. Ik was al bij de staatsgrens geweest.
Hij was er al geweest als jij mij het woord had laten doen.
Wat gehaald? Hij is een varken. - Hij is een varken.
Het spijt me dat ik zo'n onrust veroorzaakt heb.
Jouw aanwijzingen waren erg goed...
maar ik denk dat ik beter hier kan blijven. Fern zal trouwens zo wel terug zijn.
Hij is zo dom, het arme ding.
Kunnen we met hem praten? - Zeker weten van niet.
Zeker niet.
Schatje, het klinkt een beetje alsof je zei...
dat je zou wegrennen en vrij zou zijn als je dat kon.
Ik bedoel als ik een varken zou zijn.
Je weet wat er hier met varkens gebeurt.
Ja, dat weet ik. En er zou nooit over gesproken mogen worden.
Ik zal je vandaag wel missen.
Ik zie je weer als ik weer terug ben.
Ik moet weg. Ik zie je straks weer.
Vaarwel, Fern. Kom snel terug.
Hallo.
Mijn naam is Wilbur.
Wil iemand spelen?
Iemand?
Weet je dat het regent? En weet je wat je met regen krijgt?
Bliksem. - Tyfonen.
Cholera. - Dysenterie.
Krullend haar. - Dat trieste gevoel.
Nee, modder.
Waar is hij mee bezig?
Kom op. Willen jullie niet meedoen? Kom op.
Kom op, kom op.
Beter van niet. Hoeveel keer moet ik het jullie nog zeggen?
Alleen omdat we schapen zijn, wil dat niet zeggen dat we moeten volgen.
Denk voor jezelf. - Jezelf. Juist.
Nee. Jezelf. - Mezelf?
Jongen, dit is een schuur. We spelen hier niet, maar we werken.
Sommigen van ons althans. - 'Sommigen'?
Wil je zeggen dat wij niet werken?
Want wij werken verdomd hard. Dank je wel.
Hard? Jullie laten haar groeien.
'Haren groeien.' Een goede.
Het spijt me.
Is dat jouw bijdrage aan de maatschappij, kakelend spareribje?
Vieze haarbal.
Spareribje. - Vieze haarbal.
Ophouden.
En daar gaan ze weer.
Het is echt glad. Dat is het leuke ervan.
Klein varkentje, kun je alsjeblieft hier komen?
Je zei dat je naam Wilbur was, toch?
Ja. En wat is jouw naam?
Gussy.
Geweldige naam. - Dank je, Wilbur.
Je bent zo schattig en roze, maar je verspilt je tijd.
Deze dieren willen niet spelen. - En jij dan?
Ik moet op mijn eieren blijven zitten.
Kijk daar eens.
Anders zou ik uiteraard graag willen spelen.
Maar waarom kun jij niet spelen?
Gelijke monniken, gelijke kappen.
En de rest van jullie? Willen jullie niet spelen?
Ik kan niet spelen op drie lege magen.
Wij hebben dit hele stink-naar-natte-wol zaakje. Verschrikkelijk.
Ik ben bang dat dit geen kinderspeelplaats is.
Maar jullie zijn toch allemaal vrienden? - We zijn hier al ons hele leven samen.
Ik denk niet dat op dezelfde plaats aanwezig zijn, hetzelfde betekent als vrienden zijn.
Ik heb geen honger. Ik wil alleen iemand die met me speelt.
Wat is dat?
Wat is...
Zou het kunnen?
Varkensvoer.
Het lijkt alsof het varkensvoer het knaagdier naar buiten heeft gelokt.
Beschimmelde kaas. Lekker.
Heb ik gisteren salami gehad?
Ja, dat denk ik wel.
Zeer charmant. - Afschuwelijk wezen.
Hallo daar.
Jij bent een varken.
Varken staat gelijk aan varkensvoer.
De rat is blij.
Mijn naam is Wilbur.
Heb jij een naam? Of het is gewoon 'de rat'?
Zei jij 'gewoon de rat'?
Misschien weet je het niet varken, maar de rat regeert.
We waren er al lang voor jouw soort er was en we zullen nog lang na jullie blijven.
Dus hou dat in je gedachten...
de volgende keer als je me neerzet als 'gewoon de rat'.
Jij noemde jezelf 'de rat'. - Ik kan mezelf zo noemen. Jij niet.
Dus jij hebt geen naam?
Natuurlijk heb ik die. De naam is Templeton.
Templeton? Gave naam.
Dank je. - Wil jij spelen, Templeton?
Om vele redenen niet.
Ik speel niet.
Ik knaag, ik bespioneer, ik eet, ik verschuil me. Dat ben ik in het kort.
Kun je niet blijven om wat te praten? - Praten? Even denken.
Knagen, bespioneren, eten en verschuilen.
Nee, 'praten' staat niet op de lijst.
De rat is knap.
Vanavond droom ik van varkensvoer.
Fern, je gaat niet weer naar dat varken kijken. Het is te laat.
Maar hij verwacht me.
Ik verwacht dat jij je huiswerk afmaakt en dan naar bed gaat.
Mam, ik wens hem altijd welterusten.
Vanavond niet. - Hij kan niet slapen als ik niet kom.
Welterusten.
Wie zei dat?
Wie ben je?
Waar ben je? Ben je onzichtbaar?
Nee, ik ben een nachtdier...
dat betekent dat ik 's nachts werk, als jij moet slapen.
Nu moet ik me concentreren, dus, welterusten.
Maar nu kan ik niet meer slapen. Vertel me wie je bent.
Ik ben heel erg eenzaam. - Dat heb ik gezien.
Je lijkt me een heel aardig varken, dus dit gaan we doen:
Als je nu meteen gaat slapen en mij mijn werk laat doen...
dan converseren we morgen.
Converseren? - Jouw woord was dacht ik 'kletsen'.
Geweldig. Goed.
Welterusten.
Hij heeft nog steeds niet bewogen.
We zitten hier al één, wacht, twee...
We zitten hier al heel lang, Elwyn, en die knul beweegt niet.
Hij is een gril van de natuur.
Ik ga dood, man. Ik moet wat maïs hebben.
Weet ik, Brooksie. Heb geduld.
Kom op.
Nog een klein stukje.
Het is ochtend.
Bits, ik was niet aan het kwijlen, toch? - Binnenhalen, Bets.
Wil degene die me vannacht aansprak zich bekend maken?
Wat een geluk. Een vroege vogel en hij heeft dingen te zeggen.
Ja, luidruchtige dingen.
Ik praat tegen degene die gisteravond met me sprak.
Ik denk dat ik dat ben.
Ik kan je niet zien. - Hierboven, in de hoek.
De andere hoek.
Het spijt me. Ik kan je nog steeds niet zien.
Kom dichterbij. Ik kom naar beneden.
Hoi. Jij bent een...
Ik heb een lange dag voor me en ik probeer een beetje...
Spin. Haal hem weg.
Goed, afstand houden.
Dat ding is eng. - Je wordt toch niet onbeleefd?
Nee. Ik bedoelde 'eng' in de goede zin. Je weet wel, eng goed.
Walgelijk.
Ze eten hun mannetjes op, weet je. - Dat weet ik.
Nou? Wil je nog steeds kletsen of sluit je je bij hen aan?
Ik heb nog nooit een spin ontmoet.
Heb jij dat gemaakt? Moest je je daarop zo concentreren?
Ja. - Het is geweldig.
Zou je mij kunnen leren zoiets te maken?
Hou die gedacht vast, alsjeblieft.
Wat doe je? - Ontbijt maken.
Jeetje. - Rustig maar.
Eerst geef ik hem een kleine beet om hem te verdoven...
zodat hij zich prettiger voelt. Kleine service van mijn kant.
Dan pak ik hem in.
Dan zeg ik een gebedje omdat dat altijd prettig is...
en hij wordt een heerlijke maaltijd. - Dus je eet vliegen?
Nee. Ik drink hun bloed.
Ga je erbij liggen? - Flauwgevallen als een meisje.
Dat is walgelijk. - Jij kunt makkelijk praten.
Jij krijgt je maaltijden geleverd in een emmer.
Zo'n Koninklijke behandeling krijg ik niet. Ik ben een stroper.
Ik moet mijn voedsel vangen. Daarom bouw ik mijn huis dicht bij jou.
Doe me alstublieft geen pijn. - Nou, omdat je 'alstublieft' zei.
Stel je eens voor hoeveel insecten er in de schuur zouden zijn...
of zelfs in de wereld...
als er geen spinnen waren om ze te vangen.
Insecten zouden de planeet overnemen. Ik doe iedereen dus een plezier.
Behalve de vlieg.
Ja. Behalve de vlieg.
Ik denk dat het nu tijd is voor een formele begroeting.
Wat?
Een begroeting.
Oké. Ik ga wel weg.
Nee, Wilbur.
'Begroeting' is een deftig woord voor 'hallo' zeggen.
Hé, je weet mijn naam? Hoe heet jij?
Mijn naam?
Mijn naam is Charlotte. Charlotte A. Cavatica.
Charlotte. Prachtige naam.
Dank je. Dat vind ik nou ook.
Hé, nou je dat...
je weet wel, dat woord gezegd hebt...
betekent dat dat we vrienden zijn?
Dat denk ik wel.
Ga eens kijken wat daar aan de hand is.
Wat is hier aan de... Hé, jochie, wat is hier aan de hand?
Sorry. Ik heb net een nieuwe vriendin gemaakt.
De spin. Goede keuze.
Ja, perfect.
Je hebt iemand gekozen die nog meer gehaat wordt dan ik.
Waarom zou iemand Charlotte haten?
Ze heeft dat geweldige web gemaakt en ze houdt de insecten uit de schuur.
Kijk dan naar haar. Denk je niet dat ze een beetje...
hoe zeg je dat?
Ik vind haar mooi.
Excuseer? Ze is afschuwelijk.
Hebben we het hier over hetzelfde bloeddorstige wezen?
Dat zal wel niet.
Hopeloos.
Dat zal een heel zielige vriendschap worden.
Er is een oud gezegde dat zegt dat onwetendheid zalig is...
en ik denk dat het waar is...
omdat, op die late lentedag...
Wilbur zo gelukkig was als een varken maar kon zijn.
En die lentedagen werden zomerdagen...
gevuld met eindeloze gesprekken tussen twee onwaarschijnlijke vrienden.
Charlotte, wat is een voorjaarsvarken?
Een varken dat geboren is in de lente.
Ik dacht dat het slim betekende.
Dat zou dan een voorlijk varken zijn.
'Nadat Mrs Mallard acht eieren in het nest had gelegd...
kon ze Michael niet meer opzoeken...
omdat ze op de eieren moest zitten om ze warm te houden.
Ze ging alleen van het nest om te drinken of om te eten...
of om de eieren te tellen en er zeker van te zijn dat ze er allemaal nog waren.
Op een dag kwamen de eieren uit. Eerst kwam Jack, toen Kack...'
Ja. Dit wordt geweldig.
Wilbur, waar ben je mee bezig? - Zul je wel zien.
Dat voelt geweldig.
Ja, iets meer naar links.
Voel ik daar een windje? Ik ben tien pond lichter.
Nu ben ik. - Nu ben ik ook.
Ziet er goed uit, hè? - Echt wel.
Hallo. Ben jij nieuw hier in de schuur? Ik ben Wilbur.
Wilbur, ik ben het. - Ben? Prachtige naam.
Nee, ik. Samuel het Schaap.
Wat is er met jou gebeurd?
'S Werelds eerste varkensweb.
Ik denk dat je het webspinnen beter aan mij kunt overlaten.
Na weken en weken...
en dan heb ik het over lange weken van wachten en verwachten...
krijgen we een beloning voor al het harde werk.
Kijk dan. Eerst waren ze eieren...
en nu zijn ze... zijn ze gewoon... Kijk dan.
Gussy, dat heb je echt geweldig gedaan.
Ze noemen me niet voor niets Moeder de Gans.
Gefeliciteerd.
Kijk nou toch eens.
Ja, dank u.
Het was niet makkelijk, maar ik heb het gered.
Jij hebt het gered?
Grapje, liefje. Wij hebben het gered.
Zes, Zeven. Waren er geen acht eieren?
Kan dit een loos ei zijn?
Golly.
Wacht even, Vader de Gans. Ik probeer jullie alleen te helpen.
Wat moet je eigenlijk met een rot ei?
Ik wil een rot ei, omdat je nooit kunt weten.
Deze heeft het niet gehaald. Ik denk dat we het moeten laten gaan.
Neem maar mee.
En voeg het bij die vreselijke verzameling van je.
De laatste die uitkomt, is een rot ei.
Nou, ik vond het wel grappig. - Ik had hem moeten pikken.
Niet breken, rat.
De hele schuur stinkt een uur in de wind als dat ei breekt.
Dat zou eens wat anders zijn.
Waarom lach je nou, Bits? Hij zei net dat we stinken.
Dit is goed. Dit zal goed van pas komen.
Je bent echt een knappe jongen.
Appeltje eitje.
Ik zag een dikke spin bij de deur. Ga ik vangen.
Nee, Avery. Kom terug.
Hier, spinnetje. - Dat mag je niet doen.
Stop.
Hebbes. - Nee, Avery.
Wilbur, nee. Laat los.
Wilbur, waarom deed je dat?
Dat stinkt.
Dat is smerig.
Man, ben jij dat?
Nee. Ik ruik wel wat. Denk je dat het die enge gozer is?
Hij probeert ons weg te stinken van het... - Maïs.
Dat ging nogal struif.
Nogal een overrijp ei.
Dat stinkt goed.
Dat is walgelijk.
We zeiden dat je dat ei niet moest breken. - Kijk nou wat je gedaan hebt, rat.
Hij heeft Charlotte gered, of niet soms?
Ja, ondankbaren. Ik heb de langbenige dame gered.
Dat bedoel je goed, toch? - Natuurlijk.
Ik heb nogal wat ogen, weet je...
en ik denk dat Wilbur het meeste reddingswerk heeft gedaan.
Weet ik. Ironisch, vind je ook niet?
Hij bewaart jou voor de dood en ze bewaren hem voor Kerstmis.
Wat is Kerstmis?
De dag dat je genezen zult zijn. - Maar ik ben niet ziek.
Ik zei niet dat je ziek was.
Dat was een foutje. - Ja. Typische rattenstreek.
Wat? Gaan jullie allemaal liegen tegen deze toekomstige voetbal?
Maar het is droevig dat ik hier de eerlijkste persoon ben.
Templeton, waar heb je het over?
Als het winter wordt, krijg jij van de boer...
een kamer in het oude Hotel Rokerij.
En je kunt alleen weg als de mensen komen en zeggen...
'kijk die lekkere worsten'...
'kijk die heerlijke bacon.'
Dus daar is dat ding voor. - Niet om kastanjes te poffen.
Dat zou hij nooit doen. Mensen zijn gek op varkens.
Nou, ze zijn gek op varkensvlees.
Dit is gênant, vind je niet?
Charlotte, is dat waar?
Wilbur, maar weinig voorjaarsvarkens zien sneeuw in de winter.
Nee. Ik kan het niet geloven. Ik wil het niet geloven.
Het is niet eerlijk.
Ik wil leven. Ik wil de sneeuw zien. - Dat zul je ook.
Ik beloof je dat ik zal zorgen dat ze je niet slachten.
Je bent een spin. Je bent klein. Zij zijn gigantisch.
Hoe ga je ze tegenhouden?
Ik heb geen idee. Maar het is een belofte. En die breek ik nooit.
Maak je maar geen zorgen, Wilbur.
Trouwens, het duurt nog lang voordat het Kerstmis is.
Oké, Charlotte. Als jij het zegt.
Pap?
Mag ik naar huis lopen? Ik heb Wilbur beloofd dat ik direct thuis zou zijn.
Tuurlijk. Ik vind het prima. - Bedankt.
Fern, wacht.
Waarom ga je niet spelen bij de Whites of de Sergeants?
Of je vraagt iemand mee naar huis. - Waarom?
Omdat je te veel tijd doorbrengt in die schuur.
Het is niet goed voor je om zo vaak alleen te zijn.
Alleen? Mijn beste vrienden zijn daar.
Behalve de rat. - De rat?
Ik zou hem geen vriend willen noemen, maar de rest is dat wel.
Ze vertellen de mooiste verhalen. Ze maken me aan het lachen.
En ik heb ze beloofd dat ik ze dit boek zou voorlezen, dus ik moet gaan.
Dr. Dorian, het is belachelijk, nietwaar? Te denken dat dieren kunnen praten?
Misschien heeft een dier iets tegen me gezegd en heb ik dat niet gehoord...
omdat ik niet oplette.
Misschien kunnen kinderen beter luisteren dan wij.
Ik maak me er zorgen om.
U bent bezorgd dat varkens, schapen, ganzen en ratten haar enige vrienden zijn.
Nou, de ratten niet.
Ziet ze erg gezond uit? - Ja.
Eet ze goed?
Slaapt ze 's nachts goed? - Ja.
Alles is prima wat dat betreft.
Ze hebben een naam voor haar toestand.
Het heet de jeugd.
En helaas zal ze daar ooit uit groeien.
Charlotte, wat ben je aan het doen? - Ik ben aan het denken.
Ik denk altijd het beste ondersteboven.
Het bloed stroomt dan naar mijn hoofd en frist me op.
Ik zat ook te denken, over Kerstmis.
Maak je geen zorgen, Wilbur. We verzinnen wel iets.
Kom op, Ike.
Ik wil niet vervelend zijn, maar heb je al iets verzonnen?
Nog niet, maar het is als een web.
Je maakt het, je wacht en er komt altijd iets opdagen.
Welterusten, Charlotte.
Welterusten, Wilbur.
En zwaai.
En plak.
En lus.
En terug, plak en...
Mr Zuckerman.
Dit moet u zien.
Kom op, Homer.
Snel.
Wat is een 'Speciaal varken'? - Het is 'Speciaal varken'.
Het is een wonder. Het is niets anders dan een waar wonder.
Pastoor Beecher?
Homer. Edith.
Wat brengt jullie hier?
Gods werk?
We denken van wel.
We kunnen het beter stilhouden totdat ik het in mijn preek vertel.
Je mag het niemand vertellen, maar je moet naar de schuur komen.
Hou het tussen ons.
Kom naar de schuur. - Goed. Tot ziens.
Tegen niemand vertellen. Niemand mag het weten.
Er staat iets geschreven in een spinnenweb in Zuckermans schuur.
Charlotte, wat doet een 'speciaal varken'?
Dit gaat niet om wat je doet, maar om wat je bent.
Speciale varkens lachen een beetje.
Leuke toevoeging, je hoofd optillen.
Hoe lelijk die spin ook is, ze is wel slim.
Dus je gelooft niet dat iemand tegelijkertijd slim en mooi kan zijn?
Nee. Ja. Ik bedoel, ja, want jij bent het ook.
Slim spinnetje, nietwaar?
Waar is de spin die dit gemaakt heeft?
We hebben overal gezocht, maar konden er geen vinden.
Ziet er goed uit.
Dit verandert helemaal niets. Hij is ten dode opgeschreven.
Ja. Gelukkig eet er niemand koeien.
Dat is zeker een mooi varkentje. - Ja, dat is een speciaal varken.
Na enkele weken was het fenomeen van het web niets bijzonders meer.
Niemand gaf er nog om...
en wat gisteren geweldig was, was vandaag opeens weer heel gewoon.
Het zag ernaar uit dat Wilbur uiteindelijk geen sneeuw zou zien.
Sorry, maar waarom zijn we hier?
Ik snap dat het een schuurvergadering is.
Maar gaat dit ons aan? En op zo'n laat tijdstip.
Wilbur is niet de enige...
die kan eindigen als kerstdiner met een appel in zijn mond.
Goed punt. Ga verder.
Ike, dit gaat ons allemaal aan.
Ik heb gewoon moeite met je aan te kijken, dat is alles.
Dit gaat niet om mij, maar om Wilbur.
En ik heb ook niet bepaald een mooi uitzicht hier.
Zoals we allemaal gezien hebben, zijn de mensen snel hun interesse kwijt...
en Kerstmis is nog ver weg.
Zeker genoeg tijd om Zuckerman z'n liefde voor een varken...
om te zetten in lust naar ham. - Die spin is een geweldige prater.
Wat zei ze, eigenlijk?
Ze zei dat de boer het varken mogelijk toch slacht.
Sorry, vriend, het lijkt een gemeenschappelijk lot voor jullie soort.
Ik kan nog wel eens door het hek rennen. - Nee, één keer was voldoende.
Ik moet gewoon het goede woord schrijven. Iets dat Wilbur zo speciaal maakt...
dat Zuckerman er nooit meer over denkt hem te slachten.
Je hebt iets pakkends nodig, zoals 'Supervarken'.
Dat klinkt als een stripheld.
Wat heeft het ook voor nut? Het helpt toch niet.
Kunnen jullie misschien voor één keer eens iets overtuigends zeggen?
Goed, ik ben er van overtuigd dat het niet helpt.
Wat dacht je van 'perfect geproportioneerd'?
Hou daarmee op, jullie praten me weer na.
Alsjeblieft, denk allemaal na. Wat is het perfecte woord voor Wilbur?
Wat dacht je van 'overheerlijk'? Of 'voedzaam'? Of 'extra krokant'?
Of wat dacht je...
Had je hem te pakken? - Ja, middenin de roos.
Wat dacht je van 'geweldig, geweldig, geweldig'?
Goed, maar veel te lang. Ik heb niet zoveel spinnendraad.
Maar één 'geweldig' zou kunnen.
Het is gewoon niet waar. Het varken is niet geweldig.
Moet je hem zien. Hij is gemiddeld.
Als je de waarheid wilt vertellen, moet je dat schrijven.
'Gemiddeld.'
Wilbur, dit gaat alleen werken als het woord dat ik schrijf klopt.
En alleen jij kan ons vertellen welk woord dat is.
Dus kijk om je heen.
We zijn hier allen bijeen gekomen om je te helpen.
Vertel iedereen nu hoe je je voelt.
Moet je zien, daar is een rode. En een blauwe.
Je kunt me nooit pakken, Avery.
Ik krijg je wel.
Moet je het vuurwerk zien, ma.
Avery, schiet eens op als je me ooit wilt pakken.
Dit webgebeuren heeft enorme voordelen.
Mr Zuckerman.
Daar was het, op dezelfde plaats. 'Geweldig.'
Het was een wonder.
Nu worden het nog meer bezoekers dan vorige keer.
Het spelt 'geweldig' net zo helder als de dag.
G- E- W- E- L- D- l- G.
Kun je je voorstellen dat een spin in staat is dat woord te spellen?
Ik denk niet dat ik dat woord kon spellen tot in de vierde klas.
Vijftig cent. - Vindt u die leuk, meneer?
Die kost één dollar.
Komt dat zien, mensen.
Onthoud dat u het hier bij Zuckerman zag.
En vergeet niet wat van onze bessen mee te nemen voordat u vertrekt.
Denk je dat dit gaat werken? - Nee.
Mag ik het zeggen? Hij ziet er 'geweldig' uit.
Moet je ze zien.
Ja, mooie lach. Ik wilde dat ganzen tanden hadden.
Ik ben hier sinds dageraad.
Wat bedoel je? Dat Fern hier iets mee te maken heeft?
Hoe komen die woorden anders in het web?
Iedereen zegt dat het een wonder is, maar...
Maar wat? Denk je soms van niet?
Denk jij van wel?
Het web zelf al is een wonder.
Denk je niet?
Kun jij er een weven?
Ik kan een kleedje punniken. - Omdat iemand je dat geleerd heeft.
Niemand leert een spin dat. Ze weten het gewoon.
Denk je niet dat dat een wonder is?
Toen de zomer eindigde, eindigde ook de belangstelling voor het web.
Charlotte moest iets speciaals bedenken.
Speciaal genoeg om de mensen anders tegen de wereld aan te laten kijken.
Of op zijn minst naar één varken op de wereld.
Alleen vreesde Charlotte dat ze nooit een woord zou vinden dat dat allemaal kon.
En ze moest zich haasten. Want er was niet veel tijd meer.
Maar als een belofte eenmaal is gemaakt, moet hij ook gehouden worden.
Nog steeds geen web? - Nee.
Ik heb er in geen maand meer een gezien.
Gek dat je gewend raakt aan al die mensen om je heen.
Beetje stil nu, nietwaar?
Het viel me op dat de pin van de schoorsteen kapot is in de rookschuur.
Wil je dat ik een nieuwe bestel?
Doe maar, het is een aparte bestelling.
Dan is het op tijd af als we de ham willen roken voor de feestdagen.
We hebben ook nog wat hout nodig.
Ik zal het nog een keer zeggen. 'Supervarken'.
Dat slaat helemaal nergens op.
Luister, ik hoor niet zo veel woorden in de wei.
Niets anders dan 'Hyah' of 'Giddyup'.
Maar die rat sleept altijd rotzooi mee waar dingen op geschreven staan.
Inderdaad.
Het wordt tijd dat Templeton eens wat nuttigs doet...
behalve de hele dag te eten. Hij zou wat woorden kunnen meenemen.
Ik heb wat woorden voor je. Een klein woord, 'Uh- uh'.
Dat zijn er twee.
En hier zijn er nog een paar. Dacht het niet. Echt niet. Nooit.
Ik ga me de nek niet breken om een 'speciaal varken' te redden...
ongeacht hoe 'geweldig' jullie denken dat dit kleine lunchgerecht is.
Je praat wel anders als hij weg is...
en niemand je meer van die enorme emmers afval brengt.
Eén, drie, twee...
Daar is de rat.
Laten we één ding duidelijk maken.
Ik geef niets om het varken.
Waar ik om geef is het afval. - Natuurlijk.
En omdat ik toch op de vuilstort ben en het me geen extra moeite kost...
zal ik misschien iets meenemen.
Dat is heel aardig van je.
Vertel het maar niet verder.
Wat? Wat is er?
Je zult je krachten nodig hebben.
Dank je.
Maar, pap, ik hoorde ze.
Ik hoorde ze praten over de rookschuur. - Het is jouw varken niet meer.
Ik had hem helemaal niet verkocht als ik dit wist.
Dat gebeurt er nu eenmaal met varkens op een boerderij, Fern.
Dat weet je toch.
Dat zullen we nog wel eens zien.
Ik heb nog ongeveer twee, drie jaar voordat ze het van me wint.
Dan ben ik verloren.
En leden van onze eigen 4- H club...
krijgen de kans om mee te doen aan de vee en gevogelte competitie.
Dus zorg ervoor, naast alle attracties en spellen...
dat je ook daar aan meedoet. Vragen? Rita.
Miss Lewis, mag ik mijn kippen meenemen?
Natuurlijk, varkens, kippen, paarden en koeien.
Maar natuurlijk. En ik hoop dat je wint.
Hoe kan hij nou in ieder maïsveld staan?
Het kan niet dezelfde man zijn. Dat kan gewoon niet.
Hij heeft dezelfde hoed op.
Ik zeg het je, hij volgt ons.
Ik haat hem.
Ik moet wat maïs hebben, Elwyn.
Goed. Dit is van de gekke. We zijn met z'n tweeën, nietwaar?
Geloof me, we zijn met zijn tweeën en hij is maar in zijn eentje.
Ik weet het niet. Hij maakt me bang. Echt waar.
Denk gewoon aan het maïs.
Goed, we gaan ervoor. - We gaan ervoor.
Terugtrekken.
Hij is echt goed. Ik weet zeker dat hij ons uitlacht.
Kijk hem niet aan. Gun het hem niet.
Denk gewoon aan iets anders. Maakt niet uit wat.
Ik denk dat ik een rat zie.
Dat is goed. - Nee, echt, ik zie een rat.
De rat is onzichtbaar. De rat is snel. De rat is...
De rat is het kwijt.
Zullen we hem pesten? - Ja, ik moet iets pikken.
Rat op drie.
Eén, twee, drie.
De rat is gespot.
De rat vindt dit niet leuk.
Dit allemaal voor afval?
De rat is wanhopig. De rat zit in de val.
De rat moet ophouden zichzelf 'de rat' te noemen.
'Zoek wat woorden.' Ja, net alsof de rat ooit woorden zal vinden.
Hé, woorden.
Zit hij nog steeds in het blikje? - Zit hij in het blikje?
Misschien moeten we hem wat privacy geven. Dat helpt altijd bij mij.
Nee, slimmerik, niet de wc.
Waar is hij? Ik zie hem niet.
Ik zie alleen dat bewegende fruit.
Welk fruit? - Dat fruit met die staart.
Nu krijgen ze me nooit te pakken.
Laten we hem pakken. - We pakken hem.
De rat is het beste.
We zijn roze. - Wat... Roze?
Maar dat is toch niet erg? Zwart past overal bij.
Nee, dat is wel erg. De rat gaat hier voor boeten.
'Stralend.'
Dit gaat misschien lukken. - Misschien?
Alsjeblieft zeg.
Daar komt het. Ik heb dit gisteren ook gedaan.
Allemaal daarheen kijken. Richting die wolk.
Goeie genade. Heeft het dat altijd al gedaan?
Nee, dat kan niet.
Geweldig. Gewoon geweldig.
Met dit woord gaat het wel lukken.
Dan heb ik mijn werk gedaan.
En nu dan de vruchten van mijn arbeid.
En de groenten. En de jus.
'R.'
En steek.
En omslaan.
Kom op, Charlotte, je kunt het.
Nog niet verslappen.
Welkom bij Zuckerman. Bedankt voor het komen.
Het web drukt het beter uit dan dat ik het ooit zou kunnen zeggen.
Dat is een geweldig, stralend varken.
En daarom heb ik besloten dat Wilbur meedoet aan de jaarmarkt.
Heb je het gehoord, Charlotte? Ik ga naar de markt.
Ga naar de markt.
Wilbur maakt Kerst misschien toch wel mee.
Is dat goed? Is het gelukt? - Ja, Wilbur. Dat is erg goed.
Lachen.
De markt, Homer? Wat is er mis met jou?
Ik weet het niet, zus. Het gebeurde gewoon.
Hij is waardeloos, Homer. Hij heeft geen schijn van kans.
Goed gedaan. Heb nooit getwijfeld.
Die spin heeft het geweldig gedaan. Ze is een harde werker.
Bedankt, Charlotte. Maak een buiging.
En met mijn schoonheid de show stelen?
Vooruit, ga laten zien wat een stralend varken kan.
Waarom ga je niet mee naar de markt?
Ik ga een prijs krijgen. Wil je dat niet zien?
Natuurlijk wel, Wilbur, heel graag.
Ik kan momenteel alleen niet reizen.
Waarom niet? - Omdat ik in verwachting ben.
Wat verwacht je? - 'In verwachting' betekent...
Ik verwacht dat jij het prima doet zonder mij.
Je wordt al een groot varken en je zult het prima doen.
Goed. Ik zal je missen.
Kom op, Homer, tijd om op te staan.
Het is een belangrijke dag.
Fern? - Mam.
Dat doe ik niet aan hoor.
Waar is ze mee bezig?
Wassen met karnemelk.
Ik heb hierover gedroomd.
ZUCKERMANS BEROEMDE VARKEN
Het is echt een bijzonder varken.
Mijn karnemelk doet zijn werk.
Weet je zeker dat je dit wilt doen?
Als je verliest, ben je je geld kwijt. - Hij kan wel winnen.
Er zijn hier vreemdere dingen gebeurd.
Maar wat als hij niet wint? - Zelfs als hij verliest...
kan ik genoeg geld aan zijn vlees verdienen.
Doe iets, Homer.
Wat is er gebeurd? - Ik weet niet. Hij viel gewoon flauw.
Het is in orde, lief.
Lurvy, ga wat water halen. - Het komt goed, Wilbur.
Charlotte, voel je je wel lekker?
Waarom kan die boer niet zien wat echt belangrijk is?
Wilbur betekent zo veel voor deze boerderij, is dat niet meer waard dan ham?
Er zit maar één ding op en ik moet er voor zorgen.
Charlotte, je moet nu aan je baby's denken.
Ja, ik weet het. Maar ik heb een vriend iets beloofd.
Met een grote blauwe onderscheiding zal die boer het eindelijk begrijpen.
Rustig, Lurvy. - Opzij.
Daar gaan we.
Zo. - Hij staat weer.
Goed, laten we hem in de kist doen.
Karnemelk.
Je moet met mij meegaan. We moeten een ander woord zoeken...
een heel goed. - Sorry, dame.
Er komt een tijd dat een rat zich afvraagt: 'Wat heeft de rat er aan?'
Hij heeft gelijk. We zijn ook geweest. - Echt?
Weet je nog? Al dat vuilnis?
Het is bezaaid met stukken uitgekauwde taart...
Wat?
En beetjes roomijs die zuur worden in de zon.
En uitgespuwde stukjes suikerspin op de grond in de modder.
Popcorn, beschimmelde kaas, half opgegeten boterhammen...
en kleverige toffee- appels.
Wacht. Ga eens terug naar de beschimmelde kaas.
Ik heb nog nooit zoveel walgelijk vuilnis gezien.
Kom op, Wilbur. Brave jongen. - Doe hem geen pijn, pap.
Moest van de stank bijna overgeven, vooral van dat duivelse ei.
Je kan beter opschieten, rat. Ze vertrekken zonder jou.
Wacht op mij.
Voorzichtig. - Kom op, Wilbur. Brave jongen.
Meer eten dan dat je ooit zult zien.
Dag, tante Edith. - Dag.
Dag, Fern. Dag, Avery. Tot straks op de markt, jongens.
Het is gelukt.
Ik denk dat we wat overdreven op het einde.
Goed, John, ik zie je daar. - Charlotte, je gaat met me mee.
Ik zou dit voor geen geld willen missen. - Bedankt dat je meegaat.
Succes, Wilbur. Win die prijs. - Ga ervoor, Wilbur.
We gaan naar de markt.
Ik ga in de botsauto's. - Zo leuk.
Het ziet er goed uit, Homer. Mooi recht.
Goed, daar gaan we dan.
Alsjeblieft, Wilbur.
Waar is de rommel?
Nooit gehoord van wie wacht die wordt beloond?
Nee, goede dingen zijn voor diegenen die het vinden en in hun mond duwen.
Ik weet het wel hoor, Fern...
dat we hier zijn dankzij een vastberaden meisje...
die een varken iets beloofde.
Wilbur. - Sorry.
Ik bedoel Wilbur.
Ik ben trots op je, schatje.
Bedankt.
Ik geef jullie ieder tien kaartjes om te doen waar jullie zin in hebben.
En je doet er de hele dag mee...
geef ze dus niet tegelijkertijd uit. Goed?
Ik ben zo terug. Goed. - Kom op.
Je gaat morgen die prijs winnen. Ik weet het gewoon.
Alles komt goed. - Fern, laten we gaan.
Is dat de concurrentie?
Excuseer mij. Wat is jouw naam?
Als iemand jouw aandacht wil...
wat roepen ze dan?
Oom.
Zeg eens, Oom, wanneer ben jij geboren?
Je verjaardag?
Jemig, ik wilde alleen weten of je een jong varken bent.
Natuurlijk. Wat dacht je dan? Dat ik een piepkuiken ben?
Groot en grappig. Wat een talent.
Piepkuiken.
Charlotte, met wie praat je?
Het varken hiernaast. - Moet ik me zorgen maken?
Natuurlijk niet. Wat heb je daar nou aan.
Heb je dat beest hiernaast gezien?
Ik denk dat zijn moeder een nijlpaard was.
Als ik de vijf vetste varkens moet opnoemen die ik ooit gezien heb...
staat hij op de eerste drie plaatsen. Hij is een gedoodverfde winnaar.
Alsjeblieft. Dat varken is lang niet zo knap als Wilbur...
of zo mooi geproportioneerd...
en zeker niet zo schoon. - Dat is zeker beslissend.
We moeten alleen bewijzen dat het vetste varken niet het mooiste is.
En jij kan daarmee helpen, Wilbur, door wat te rusten.
Ik ben niet moe, Charlotte. - Goed.
Kun je me alsjeblieft even excuseren?
Templeton, je hebt gelijk. Dat varken is een gedoodverfde winnaar.
Dus ik heb woorden nodig die nog beter zijn dan de hoeveelheid vet van dat varken.
Speciale woorden en veel.
Wat dacht je van 'opdringerig' en 'veeleisend'?
Templeton, alsjeblieft.
Dit is onze laatste kans om het leven van Wilbur te redden.
Je begrijpt toch wel dat ik hier alleen voor het eten ben.
Natuurlijk.
Veel plezier.
Eén maal, alsjeblieft.
Moet in mijn andere zak zitten. Sorry. Heel even.
Twee, alsjeblieft.
Is dat Fern daarboven?
Krijg nou wat.
Ze is samen met een jongen. - Echt. Ze is samen met een jongen.
Ze is samen met een jongen.
Een hemels geschenk.
Ik weet niet wat het is, maar het is geweldig.
In één keer doorslikken.
Goed. Eerst die spin haar zin maar geven.
Waarom zit ik niet in een maïsveld, Elwyn? Waarom?
Ze hebben hier allerlei soorten maïs.
Je hebt popcorn, karamelbrok, snoepmaïs.
Pest me niet zo.
Ik verhonger en nu word ik scheel dankzij dat roze spul.
Als ik die rat ooit weer zie...
Woorden.
'Varkensvel.'
Dat zal het goed doen.
Dit ziet er veelbelovend uit.
De rat.
Ik ga een rat te pakken nemen.
Niet die dombo's weer.
Laat ik ze eens voorgoed uitschakelen.
en alles. Rat op drie uur.
Wacht op mij, Brooksie. Ik ga mee.
Kleine flamingo's.
Pak me dan als je kan.
Het is die enge gozer. - Stop.
Pikken, Elwyn.
Wacht eens even. Zijn ogen zijn knopen en zijn haar is van stro.
Deze gozer is niet echt. - Niet echt?
De rat is de beste. Pak aan.
Weet je wat dit betekent? - Wat?
We hadden maïs kunnen eten.
Uwe Hoogheid, bent u nu tevreden?
Want er wacht een uitgespuugd stuk Moskovisch gebak op mij.
Ja, erg tevreden.
Wees voorzichtig. Als je zo doorgaat, lijkt het net of je erom geeft.
Ik kan wel huilen.
Als ik morgen niet win, zullen ze me naar het slachthuis sturen.
Je gaat winnen, Wilbur. En je zult deze winter sneeuw zien.
Ik breek nooit een belofte.
Mam? Wil je deze voor mij in doen?
Je lijkt op een meisje. - En ik sla ook als een meisje.
Wat vind je ervan?
Het is een geweldig woord. Het is alleen... - Alleen wat?
Is dat het goede woord? Is het de waarheid?
Want ik vind niet...
dat ik die dingen verdien die je over mij geschreven hebt.
Dan is dit het perfecte woord.
Het web.
'Bescheiden.'
Als dat geen prijswinnaar is, dan weet ik het niet.
Hij gaat dit winnen, hè?
Homer, ik kan zo niet op die tribune gaan zitten.
Het is niet eerlijk.
Waarom hebben ze niet gezegd dat de jurering zo vroeg zou zijn?
We hebben ons best gedaan.
Ik haal de wagen en breng hem naar huis.
Ik dacht echt dat we een kans hadden.
Het is al goed. Het komt allemaal goed.
Ik zei het. Daar is het. Het web.
Mam...
Wat gebeurt er?
Zo te zien staat er 'bescheiden.'
Pardon. Mag ik er langs? Dank u.
Mr Zuckerman. Kunt u even meekomen?
En neem het varken ook mee.
Dames en heren, namens de staat Maine is het ons plezier u voor te stellen aan...
Zuckermans beroemde varken.
Mensen.
We kunnen ons allemaal het begin van de zomer nog herinneren...
toen de teksten in het web in de schuur van Mr Zuckerman verschenen.
En nu is het weer gebeurd.
En daarom hebben de gouverneurs van de braderie de eer...
deze mooie medaille aan te bieden.
Een teken van onze verwondering en dank.
Ik hou van je, Wilbur.
Wat kan ik over dit varken zeggen dat niet al gezegd is?
Velen van jullie kwamen naar de boerderij, en jullie hebben de woorden gezien.
Jullie hebben me gevraagd: 'Hoe kan dit gebeurd zijn?'
Ik weet het niet. Maar het is gebeurd...
in een tijd waarin we niet zoveel wonderen meer zien.
Of misschien wel.
Misschien gebeuren ze elke dag om ons heen, maar weten we niet waar we moeten kijken.
Het valt niet te ontkennen dat onze eigen kleine Wilbur...
deel uitmaakt van iets wat groter is dan ons allemaal.
En het leven op de boerderij...
is veel beter als hij erbij is.
Hij is echt een speciaal varken.
Goed gedaan, Wilbur.
PRIJS VAN DE GOUVERNEUR
Charlotte, kijk eens hoe gelukkig ze is. Is dat niet geweldig?
Ja, het is prachtig.
Wat is dat?
Dat is mijn magnum opus.
Wat is een magneet opus?
Magnum opus.
Dat betekent 'groot werk.' Het is een waterdichte eierzak met voedingsstoffen.
Echt? Zitten er eieren in? - Mijn kindjes, 514 in totaal.
Met 514 spinnen wordt het echt een stralende schuur.
Wilbur, ik ben bang dat ze niet in de schuur zullen komen.
Wat? Waar heb je het over?
Je gaat ze hier toch niet alleen achterlaten?
Ik heb geen keus. Ik ben aan het verzwakken.
Wat betekent dat?
Dat betekent dat ik doodga.
Wat?
Je mag niet doodgaan.
Wilbur, we worden geboren, we leven, en als onze tijd komt, gaan we dood.
Zo is de cyclus van het leven.
Nee. Klim maar naar beneden. Ik draag je de rest van de reis.
We gaan terug naar de schuur, en ik zal voor je zorgen.
Nee, Wilbur.
Ik heb niet eens de kracht om naar beneden te komen.
Je moet.
Je hebt zo veel voor me gedaan.
En het was me een groot plezier.
Kom alsjeblieft naar beneden, Charlotte.
Alsjeblieft. Ik moet iets kunnen doen.
Nee, Wilbur.
Weet je niet wat je al gedaan hebt? Wij zijn vrienden geworden...
en zo heb je voor iedereen in die schuur een spin mooi gemaakt.
Ik heb niets gedaan, Charlotte. Dat deed jij allemaal.
Mijn webben waren geen wonder, Wilbur.
Ik beschreef alleen wat ik zag.
Jij bent het wonder.
Charlotte is erg ziek. - Ja, en geschift.
Ze gaat dood. Ze kan niet met ons mee naar huis.
Je moet me helpen met haar eierzak.
Zei je eieren?
Het is een eierzak. Hij is daarboven en haar kindjes zitten erin.
En ik kan hem daar niet achterlaten. Wat als er iets met ze zou gebeuren?
Ik kan er niet bij, dus jij moet hem voor me pakken.
En wel nu. - Je toon bevalt me niet.
Kun je niet één keer aan iemand anders denken dan jezelf?
Eén keer?
Kom op. - Nee, jij kom op.
Wie is er in zijn achterste gebeten om jou 'stralend' te maken?
Dat was Templeton.
En wie onderbrak de schranspartij van zijn leven zodat jij 'bescheiden' kon zijn?
Volgens mij was dat... Templeton.
En kan er een bedankje af?
Nee.
Heb je er ooit aan gedacht dat ook een rat een beetje waardering wil?
Misschien zelfs een beetje liefde?
Je krijgt de rest van je leven recht op mijn voer.
Goed.
Snel. In de hoek op die plank.
Kom op.
Dank je, Templeton.
Voor alles.
Het is goed, laat maar vallen. Snel.
Alsjeblieft. Hier is je medaille.
Naar binnen. - Tijd om naar huis te gaan, Wilbur.
Sluit maar af, Lurvy.
Rustig aan.
Tot ziens...
lieve, lieve Wilbur.
Tot ziens, Charlotte. Ik hou van je.
Is dat onze lieve, kleine Wilbur?
En hij heeft een medaille. - Goed gedaan, jongen.
Hij ziet er zo volwassen uit.
Ik wist dat hij het kon. - Nooit getwijfeld.
Welkom thuis, Wilbur.
Waar is Charlotte?
Ik heb er een slecht gevoel over, Bits. - Ik ook.
Dat wil niet zeggen dat Charlotte voor altijd verdwenen was.
Ze leefde voort in de harten van hen die haar hadden gekend...
en zelfs van hen die dat niet hadden.
Er was iets veranderd in Somerset County.
Het was alsof de mensen wisten dat ze op een speciale plek woonden.
En langzaam werden ze zelf speciale mensen...
een beetje aardiger, met een beetje meer begrip.
En de dieren voelden zich ook anders. Dichter bij elkaar.
De warmte van hun vriendschap hielp ze door de lange, koude maanden.
Ze toonden het door kleine tekenen van vriendelijkheid...
ongewoon veel geduld en gehouden beloften.
Zelfs de meest hardvochtigen zetten hun beste beentje voor.
En als klap op de vuurpijl...
zag een voorjaarsvarken zijn eerste sneeuw.
Het was alsof Charlotte het zelf uit de hemel had geschud.
De stilte van de winter mondde zoals altijd uit in de eerste dooi.
En vervolgens het begin van de lente.
En voor je het doorhad, was het leven rond.
Ze zijn er. Iedereen, ze zijn er.
Hallo. Ik ben Wilbur. Ik ben een vriend van je moeder.
Zijn wij blij jullie te zien.
Zo eng.
En lief. Net als hun moeder.
Ze zijn zo mooi.
Ik wil ze allemaal wel knuffelen.
Jullie kunnen vliegen.
Zie ze gaan.
Dat is iets om te volgen.
Ga, kleine spinnen. Wees vrij. Ik wou dat ik dat kon.
Ik maak maar een grapje, schatje. Volgens mij zit er een in mijn snavel.
Dank je, lieverd. - Dat is mijn Golly- olly- olly.
Ongelooflijk dat ze er zijn. - Zo mooi.
Gaat het goed daar, Ike? - Het gaat prima, Bets.
Spinnen zijn leuk. Spinnen zijn mijn vrienden.
Spinnen doen me geen pijn.
Wacht. Wat gebeurt er? Wat doen jullie?
Dag.
Ga alsjeblieft niet weg.
Wacht.
Tot ziens.
Waar gaan jullie naartoe? - We gaan voort.
We volgen de wind. We gaan waar we willen.
We volgen de wind.
Tot ziens.
Maar jullie kunnen niet gaan.
Ik had jullie zo veel te vertellen.
En iemand om over te vertellen.
Gegroet.
Wie zei dat? - Ik ben hierboven.
Ik ook. - En ik ook.
Wij willen graag blijven. - We vinden het leuk hier.
En we vinden jou ook leuk.
Jullie blijven? Geweldig. Echt geweldig.
Drie vrienden. Hoe heten jullie?
Ik zeg hoe ik heet als jij zegt waarom je zo trilt.
Uit vreugde, denk ik.
Dan heet ik Vreugde. - Vreugde? Perfect.
Wat was mijn moeders tweede initiaal? - A.
Dan heet ik Aranea.
Prachtige naam. - Waarom kiezen jullie mijn naam niet?
Iets passends. Niet te lang, niet te sjiek.
En niet te dom.
Lastig. Wat dacht je van...
Nellie?
Nellie? Vind ik leuk. Goed gedaan.
Vreugde, Aranea, Nellie...
jullie hebben een heilige deuropening gekozen om jullie web in te weven.
Deze deuropening was van jullie moeder.
Ze was loyaal, briljant, mooi, en ze was mijn vriend.
Haar herinnering zal mij altijd dierbaar zijn.
Dus ik zweer jullie, haar dochters, mijn vriendschap.
Ik de mijne.
Ik ook. - En ik ook.
Ik wil een paar mededelingen doen.
Ten eerste, als jullie van woorden houden...
en jullie hebben papier nodig voor inspiratie, kijk dan niet naar mij.
Het zoeken naar woorden is voorbij voor mij.
Ik ben niet meer de rat die ik ooit was. Ik ben tenminste twee keer zo veel.
Dus als je iets nodig hebt om te schrijven, probeer dit...
'Speciale rat.'
Denk erover na.
Voer.
Dus stond in een eenvoudige schuur een gewoon varken...
een kleintje zelfs, omringd door vrienden...
en verwelkomde zijn tweede lente.
En er volgden nog vele, vele lentes.
Alleen maar omdat iemand de gratie...
en de schoonheid en nobelheid van het meest bescheiden wezen inzag.
Dat is het wonder van vriendschap.
Het gebeurt niet vaak dat iemand een ware vriend en een goede schrijver is.
Charlotte was het allebei.
~²°°4~Subbed by the FTC-Subteam~²°°7~ Gedownload van www.nlondertitels.com
Rip door: Molok